Imperium

@Eru, wg. Patryka Geryla co 11 i pół tys. lat Słońce przeżywa stan hiperaktywności. Słońce zaczyna emitować potężne fale elektromagnetyczne, które powodują, że jądro ziemi zaczyna pełnić funkcję cewki elektromagnetycznej, w wyniku czego dochodzi do zamiany ziemskich biegunów. Naukowcom nie udało się ustalić dlaczego, jakie zjawisko fizyczne ma wpłynąć na hiperaktywność Słońca, jednak zaczęli zbierać różne fakty z historii Ziemi, np. potop na Ziemi, który nastąpił w ok. 9792 r.p.n.e( wg. geologów) dokładnie wtedy kiedy miała wystąpić hiperaktywność Słońca. I tak oto powstała teoria o niby końcu świata, wszystko jest znacznie absurdalne, ale na takiej "sensacji" brukowce pewnie dużo by zarobiły.

@Eru, to jest temat gdzie mamy się wypowiadać na temat różnych zjawisk naukowych, nawet science-fiction - nie wiem czy zauważyłeś.
Po drugie to że napisałem o końcu świata wcale nie oznacza, że w to wierze
Po trzecie przed datą potopu postawiłem "ok." więc nie czepiaj się roku. A co do potopu - naukowcy mieli na myśli potop biblijny.

Ostatnio czytałem, że geolodzy udowodnili, że potop miał miejsce. A naukowcy badają ludzkie wierzenia : Egipcjan, Majów, Katolików. Właśnie na ich podstawie częściowo udowadniają wiele faktów. A co do daty to jednak chodzi o jedności, a nie setki. Tą datę naukowcy podali odliczając 11 tys. lat od roku, w którym odbyły się obliczenia.

Liczba modyfikacji: 1, Ostatnio modyfikowany: 2009-02-14 22:03, Ostatnio modyfikował: Erick

Zgadzam się z Eru - potop co najmniej jeden miał miejsce. Tylko określenie lokalny nie jest chyba zbyt trafne. Lokalne to są podtopienia, a taki potop (przynajmniej ten biblijny) miał ogromny zasięg, chociaż oczywiście nie ogólnoświatowy. Najprawdopodobniej objął swoim zasięgiem cały świat w rozumieniu twórców Księgi Rodzaju - to jest Mezopotamię, Bliski Wschód. Dla tych ludzi przecież żadne dalej nie istniało. W ogóle dawniej ludzie inaczej patrzyli na świat, nie przejmowali się tym co się dzieje gdzieś hen tysiące kilometrów od ich miejsca zamieszkania (no dobra, nie znali pojęcia kilometra, więc nie mieli szans ) - to musiały być szczęśliwe czasy.

Liczba modyfikacji: 1, Ostatnio modyfikowany: 2009-02-14 23:01, Ostatnio modyfikował: Invictus

Też o Słońcu, ale z nieco innej beczki. Tak więc, jeśli pozwolicie, napiszę tu fragment pewnego artykułu z majowego (najnowszego) numeru Focusa:

Focus, maj 2009

W miarę jak Słońce wytwarza energię, przypuszczalnie maleje jego masa i słabnie grawitacja. Czy w takim razie planety powoli oddalają się od niego, zakreślając spirale? Jeśli tak, to jak duży jest ten efekt? Jak daleko będzie Ziemia, gdy Słońce stanie się czerwonym olbrzymem?

Masa Słońca zmniejsza się o około 4 mln ton na sekundę, co odpowiada energii, jaką Słońce produkuje w wyniku reakcji termonuklearnych. Kolejne parę milionów ton traci poprzez wiatr słoneczny i emisję innych cząstek. Jednak nawet po dwóch miliardach lat straty te wynoszą jedynie jedną dziesięciotysięczną masy Słońca. Względna zmiana odległości Ziemi od Słońca jest tego samego rzędu. Sytuacja stanie się bardziej dramatyczna wtedy, gdy Słońce stanie się czerwonym olbrzymem, co nastąpi za około 6 mld lat. Promień Słońca będzie wtedy sto razy większy od dzisiejszego. Według pewnych niedawnych szacunków Słońce w czasie czerwonego olbrzyma pochłonie być może Merkurego, Wenus i Ziemię. Natoamiast bardziej odległe niż Mars planety przetrwają i nadal będą krążyć wokół naszej gwiazdy, nawet gdy ta stanie się białym karłem. Przy założeniu, że końcowa masa Słońca w fazie białego karła będzie wynosiła 60% obecnej wartości, rozmiary orbit planet w bardzo odległej przyszłości będą o około 80% większe niż dzisiaj.
C. Sivaram (Indian Institue Of Astrophysics, Koramangala, Bangalore, Indie)

To zadziwiające, ale mimo że Słońce w każdej sekundzie zamienia cztery miliony ton swojej masy w czystą energię, i zanim za parę milionów lat stanie się czerwonym olbrzymem, wciąż będzie spalało wodór, przez ten cały czas straci jedynie mały ułamek swojej masy. Ze względu na zasadę zachowania momentu pędu, promień orbity Ziemi wzrasta obecnie jedynie około jednego centymetra rocznie. To jednak nie wystarczy, by skompensować stale wzrastającą jasność Słońca. Dlatego Ziemia skazana jest na podążanie śladami swojej niebieskiej towarzyszki - Wenus. Czeka ją naturalny niekontrolowany efekt cieplarniany - chyba że działalność człowieka doprowadzi do tego znacznie wcześniej.
Mike Follows (Willenhall, West Midlands, Wielka Brytania)

Ostatnio słyszałem, iż Indianie kłócili się z władzami Wenezueli z powodu wyrębów lasów w Amazonii. Jednak nie chodziło o obronę lasów, a o zyski ze sprzedaży ropy, której złożą się tam znajdują. Tak giną "płuca świata".