Imperium

Ja swoją przygodę z herosami zacząłem w 4 klasie podstawówki, grałem u kolegi z klasy w herosy 3 miastem Wrota Żywiołów. Od razu mi się spodobały, lecz nie wiedziałem jaka to gra. Gdy dowiedziałem się o tytule, ściągnąłem herosy 5 na kompa. Grałem w nie masowo. Na początku oczywiście niezbyt dobrze grałem, lecz każdy pewnie tak ma. później zainteresowałem się zdobyciem pozostałych części.
Herosów 1 i 2 spróbowałem po raz pierwszy u kolegi w 2 klasie gimnazjum. Do tego czasu miałem tylko herosy 5.
Niedawno dopiero (4 miesiące temu) kupiłem sobie sagę heroes 1, 2, 3.
Herosy 4 dostałem od kolegi z technikum.
A jeżeli chodzi o strategię gry, to czytam poradniki i niektóre wypowiedzi.
Teraz zawsze jak zaczynam grę to buduję 2 bohatera, oddaję armię temu pierwszemu. I ten pierwszy jest głównym herosem a drugi zbiera surowce i kopalnie.

Teraz zawsze jak zaczynam grę to buduję 2 bohatera, oddaję armię temu pierwszemu. I ten pierwszy jest głównym herosem a drugi zbiera surowce i kopalnie.

No to mnie zaskoczyłeś-każdy tak robi.

ps: gdzie można ZBUDOWAĆ bohatera?

Liczba modyfikacji: 1, Ostatnio modyfikowany: 2009-12-02 15:38, Ostatnio modyfikował: Broghild

Selina

P.S.: Zydar nadal jest głupi

:< Nieprawda!

Ja swój pierwszy kontakt z serią Heroes miałem zaraz przed premierą części 2 (może rok, może kilka miesięcy...). Jedyneczka nie zachwyciła mnie jednak do tego stopnia co dwójka, do której mam spory sentyment (jak widać czasami na forum ). Pamiętam te czasy, kiedy z bratem zagrywaliśmy się na Broken Alliance .

Nadeszła premiera 3. Szczerze mówiąc nie bardzo podobało mi się wymieszanie jednostek. Gryfy w zamku Rycerza, były dla mnie nie do przyjęcia... Z biegiem lat jednak przyzwyczaiłem się do tego, inaczej patrzyłem na serię, na inne gry.

Ja w Hirołsów gram.. od kiedy pamiętam, od zawsze.
Ta... Najpierw była jedynka, eh, miałem ze 6 lat i zagywałem się w nią, tyle, ze nie chodziło mi w grze o wygraną, tylo o ogólne doznania, potrafiłem np. kilkanaście minut słuchać odgłosów kopalni i muzyki a w samej walce podobała mi się tylko animacja jednostek. Potem poszedłem do zerówki i nagle się pojawiła dwójeczka, wujek skądś wytrzasnął. Heh, wtedy to się wstawało o 6 rano i godzinkę przed zerówką się grało, Początek podstawówki to dalej H2, z tym, że grałem już bardziej taktycznie, wygrana i radość z rozwoju królestwa stawała się ważniejsza os zachwytu nad tą bajkowością herosów..
Ten sam wujek o którym juz wspominalem mówił mi kiedyś, że jak byłem całkiem mały to on wychodzi z domu i dawał mi grać, przychodził za 2 godziny i był drugi tydzień. Oczywiście ciągle ta sama gra.
Ale już rok - dwa później sam się dziwił jak wymiatałem, szybko grałem, choć oczywiście brakoało mi umiejętności.
Co do H3 - zaczalem grac gdzies w wieku 9 lat, ale szczerze mowiąc zawsze ważniejsze byly dla mnie H2 (H1, choć też znakomite, nie odgrywają dla mnie największej roli, to do H2 mam sentyment i najwięcej wspomnień). W 2002 dostałem H4 na komunię ale.. Nie bylo złe, ale to juznie to, po miesiącu odstawiłem. H5 - muszę przyznać, największa porażka dla mnie. Kupiłem zaraz po premierze (na tych samych zakupach kupilem antologie Might and Magic), zainstalowalem, pograłem godzinę i... zacząlem grać w M&M które mnie wciągnęło na jakiś rok. Krótka piłka, nie spodobalo mi sie to od samego poczatku. Probowalem jeszcze wracac do H5, ale z marnym skutkiem.

Tak wiec widac, że Hirołsi towarzysza mi od zarha. Nigdy nie zapomne dziesiatek, a moze nawet setek godzin spedzonej na mapie Infinity w H2. Heh..

Liczba modyfikacji: 1, Ostatnio modyfikowany: 2009-12-03 20:43, Ostatnio modyfikował: Luck